سخن آغازین ČE یا ČI در زبان تالش
Če/Čı یک سخن آغازین هست که در زبان تالش به طور فعال (معلوم) به کار میرود. شما خودتان پیشتر با Če/Čı در ضمایر ملکی آشنا شده اید، همانند Čəy (مال او) که از شکل کامل تر Če+əy به وجود آمده است.
(Čı (Če+ı
1. سخن آغازین: نشانه ملکی میباشد. معادل علامت کسره ( ِ ) بعد اسم در فارسی است. مثلا Čı hamsiyə kinə (دختر همسایه).
2. عوض کننده اشاره: معادل ضمایر اشاره این و آن در زبان فارسی. مثلا Čı zoə ko bə Xıdo mandə (کار این پسر به خواست خدا بند است).
3. حرف تعریف: زمانی که یک اسم برای شنونده آشنا است و یا زمانی که در مورد یک موضوع مشخص صحبت میگردد، آنگاه دو سخن آغازین Čı و Če در جمله می آید. معادل The در زبان انگلیسی. مثلا
Če Tolıši bandon (رشته کوه های تالش)
Čı Tolıši bandon (این رشته کوه های تالش).
4. حرف اضافه پیش از اسم: معادل حرف اضافه "از" در زبان فارسی است. مثلا
Rustəm 1373-nə sori čı mo bıə (رستم در سال 1373 از مادر به دنیا آمد)
Čı yodo bešey (از یاد رفتن)
(Čın (če+ın
عوض کننده اشاره: معادل ضمیر اشاره ''این'' در فارسی. مثلا
?Čın kitobi nomıš ni (این کتاب نامی ندارد؟)
(Čə (če+ə
عوض کننده اشاره: معادل ضمیر اشاره ''آن'' در فارسی. مثلا
Čə merdi gəp (حرف و گپ آن مرد)
عوض کننده ضمایر شخصی
1. (Čımı ( če+mı : به مفهوم "مال من" میباشد. مثلا
Čımı/Čemı kinə rečine (دوست دختر من زیبا است)
* بنابراین هر جا Čımı نوشته شده در واقع از شکل اولیه اش یعنی Čemı گرفته شده است، برای اینکه Čı خودش از če+ı به وجود آمده است.
2. (Čıtı // ıštı = (če+tı- ečtı- eštı-ıštı: به مفهوم "مال تو" میباشد. مثلا
Ištı zoə demı/dımı duste (پسر تو با من دوست هست)
شروع سخن هیچگاه Čı نمیتواند باشد چون Čı خودش از (če+ı) به وجود آمده است. در ابتدا "ČETI" بود، بعد "ečtı" و "eštı"، و در نهایت "ıštı" گردیده است. (هرچند اکنون "eštı" هم به کار میرود.) دانستن این هم واجب هست که صداهای E , I وندهای اشاره ای هستند که اکنون معنی نزدیک به یکدیگر پیدا کرده اند بنابراین استفاده از هر دو در زبان تالش متداول است.
برچسب:
نویسنده: اشکان باقریان